Çiğ tanelerini toplayan rugosomlar (2)

Rugosumların kollektif bir çalışma sonucu kilden yapmış oldukları koni şeklindeki su biriktirme depolarındaki akılcılık, sadece şekliyle de sınırlı kalmaz.  ... 

 
İlm-i mantıkta “kaziye-i makbûle” tâbir ettikleri (yani büyük zâtların, delilsiz, sözlerini kabul etmektir), mantıkça yakin ve katiyeti ifâde etmiyor. Belki, zann-ı gâliple kanaat verir. Ilm-i mantıkta, “bürhân-ı yakînî” hüsn-ü zanna ve makbul şahıslara bakmıyor. Cerh edilmez delile bakar ki; bütün Risâle-i Nur hüccetleri, bu bürhân-ı yakini kısmındandır. Çünkü ehl-i velâyetin amel ve ibâdet ve sülûk ve riyâzetle gördüğü hakîkatler ve perdeler arkasında müşâhede ettikleri, hakâik-ı imâniye. Aynen onlar gibi, Risâle-i Nur, ibâdet yerinde ilim içinde hakîkate bir yol açmış; sülük ve evrad yerinde, mantıki bürhanlarla ilmi hüccetler içinde hakîkatü’1-hakâika yol açmış; ve ilm-i tasavvuf ve tarikat yerinde, doğrudan doğruya ilm-i kelâm içinde ve ilm-i akîde ve usûlü’d-din içinde bir velâyet-i kübrâ yolunu açmtş ki, bu asrın hakîkat ve tarîkat cereyanlarına galebe çalan felsefi dalâletlere galebe ediyor; meydandadır. 

Teşbihte hatâ olmasın; nasıl ki Kur’ân’ın gâyet kuvvetli ve mantıkî hakîkati sâir dinleri felsefe-i tabüyenin savletinden ve galebesinden kurtarıp onlara bir nokta-i istinad oldu, taklidî ve aklın haricindeki usiıllerini de bir derece muhâfaza etti; aynen öyle de, bu zamanda onun bir mu’cizesi ve nûru olan Risâle-i Nur dahi felsefe-i maddiyeden gelen dehşetli dalâlet-i ilmiyeye lcarşı, avâm-ı ehl-i îmânın, taklidî olan îmanlarırıı, o dalâlet-i ilmiyenin savletinden kurtarıp, umum ehl-i imâna bir noktai istirıad ve yakın ve uzaklarda olanlara dahi, zaptedilmez bir kale hükmüne geçmiştir ki; bu emsâlsiz dehşetli dalâletler içinde, yine avâm-ı mü’mininin imânını şüphelerden ve islâmiyetini hakikatsizlik vesveselerinden muhâfaza ediyor. 

Evet, her tarafta, hattâ Hint ve Çin’de, ehl-i iman bu zamanın çok dehşetli dalâletinin galebesinden, “Acaba Islâmiyette bir hakikatsizlik mi var ki, sarsılmış” diye şüpheye ve vesveseye düştüğü vakit, birden işitir ki, bir risâle çıkmış; imânın bütün hakikatlerini kati ispat eder, felsefeyi mağlnp edip zındıkayı susturuyor, diye anlar. Birden o şüphe ve vesvese zâil olup îmânı kurtulur ve kuvvet bulur. Emirdağ Lâhikası-I, s.90.

 
Sen aczden ve şerikten münezzeh ve mukaddessin. Senden başka ilâh yok ki bize imdad etsin. El-aman, el-aman! Bizi azap ateşinden ve Cehennemden halâs et. 

Ümit Şimşek, Risale-i Nur Işığında  Cevşen Meali, Zafer Yayınları, Istanbul, 1992  
 

Şimdilik İstanbul siyaseti, İspanyol hastalığı gibi bir hastalıktır.

Merhamet tohumunu eken, muhakkak huzur ve saadet meyvesini elde eder.

Zübeyir Gündüzalp, Nefis Muhasebesi, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul, 1996