Îmanda ne kadar büyük bir saadet ve nîmet ve ne kadar büyük bir lezzet
ve rahat bulunduğunu anlamak istersen,şu temsilî hikâyeciğe bak,dinle.
ÇEKİP
GİDECEKSİN
Çiçek çiçek, dal dal, bir arı gibi durmadan,
Gezeceksin yılmadan, yorulmadan, bıkmadan.
Dolduracaksın dert kovanını, nurlu baldan,
Sonra da yemeden çekip gideceksin dostum!
Bil
Ey Nefsim
Modern zamanların anlayışı, bilgi edinmeyi insanın nefsinden bağımsız
bir hale getirmiştir. Öyle ki, modern bilime göre, bilginin kaynağı eşyanın
bizzat kendisidir ve aklını kullanan ve yeterli inceleme cihazları olan
herkese kâinatın kapıları açıktır. Gözle görünür ve elle dokunulur herşey
hakkında nefsî hâletimiz ne olursa olsun bilgi edinebiliriz. Buna göre,
meselâ bir bilim adamının ahlâkı ve kendisine bakışı en fazla kendi özel
hayatını ilgilendirir. Bu adam bilgi edinme işini kurallarına göre yapıyorsa,
bize sunduğu bilgilerin sıhhatinden şüphe etmemize gerek yoktur. Yani insanın
kâinata ve kendisine bakışı ne olursa olsun dışarıdan alacağı bilgilerde
bir değişiklik beklememememiz gerekiyor.
|
Ey kudret ve Hâkimiyet ve Mâlikiyeti bütün zâhirî seyyid ve meliklerin
hadsiz derecede fevkinde bulunan, şeref-i intisâbı hiçbir seyyidin intisâbına
benzemeyen ve Ona mensup olana kudretiyle herşeyi musahhar eden Hâkim-i
Ezelî,
Sen aczden ve şerikten münezzeh ve mukaddessin. Senden başka ilâh yok
ki bize imdad etsin. El-aman, el-aman! Bizi azap ateşinden ve Cehennemden
halâs et.
Ümit Şimşek, Risale-i Nur Işığında
Cevşen Meali, Zafer Yayınları, İstanbul, 1992
Muvakkat lezzetten ziyâde, muvakkat eleme tebessüm
etmeli, "Hoş geldin" demeli. Geçmiş lezâiz, "Ah, vah! dedirtir. "Ah! müstetir
bir elemin tercümânıdır. Geçmiş âlâm, "Oh dedirtir. O "oh" muzmer bir lezzet
ve nîmetin muhbiridir.
Bediüzzaman Said Nursî
Bediüzzaman Said Nursî,
"Hakikat Çekirdekleri", Mektubat, sayfa:461, Yeni Asya Neşriyat, Germany,
1994
Güya kendisi kusurdan müberra olmuş, hattâ hata ve yanlışlardan kurtulmuş
gibi, çoklarının ve içinde yaşadığı muhıtteki ehl-i imanın kusurları ile
fiilen, amelen ve hayalen uğraşmak, merhametsizliktir. Bu fena huya sahip
olanlar, bu tehlikeli merhametsizliği işleyenler, nisyan-ı nefis illetine
tutulmuş ve nefsinin şımarmış olma ihtimalinden titresinler.
Zübeyir Gündüzalp, Nefis Muhasebesi,
Yeni Asya Neşriyat, İstanbul, 1996 |
