Nur Mektubu: 18 Kasım 1997

18 Kasım 1997 Salı

Kendini efendi değil, hizmetçi gören idareci

Sırası gelince “Köylü milletin efendisidir” derler. Ama iş ciddiye binince, halkın çoğunluğunu teşkil eden bu tabaka halkla birlikte yok sayılıverir.

Bir taraftan yüksek perdeden çalınır; haktan, hukuktan, eşitlikten, insaniyetten söz edilir; ama vakıa hiç de böyle olmaz.

Beşinci Söz

Namaz kılmakla beraber büyük günahlardan sakınmanın insanın hakikî bir vazifesi olduğunu beyan eder.

Ömer Sercan

Ölüm son değildir

Kime hizmet ediyor da
Yıldızlar kayıyor?
Güneş denen o harika
Nasıl ışık yayıyor?

Ey kudret ve rahmetiyle belaları kaldıran Hafîz-i Kadîr,

Sübhaneke ya lailâhe illa Entel Emanül Eman hallisna minen nar
Sen aczden ve şerikten münezzeh ve mukaddessin. Senden başka ilâh yok ki bize imdad etsin. El-aman, el-aman! Bizi azap ateşinden ve Cehennemden halâs et.

Ümit Şimşek, Risale-i Nur Işığında Cevşen Meali, Zafer Yayınları, İstanbul, 1992

Bütün ihtilâlât ve fesâdın asıl mâdeni ve bütün ahlâk-ı rezilenin muharrik ve menbâı tek iki kelimedir: Birinci Kelime: "Ben tok olsam, başkası açlıktan ölse bana ne." İkinci Kelime: "İstirahatim için zahmet çek; sen çalış, ben yiyeyim." Birinci kelimenin ırkını kesecek tek bir devâsı vardır ki, o da vücûb-u zekâttır. İkinci kelimenin devâsı, hurmet-i ribâdır. Adalet-i Kur'âniye, âlem kapısında durup, ribâya "yasaktır girmeye hakkın yoktur" der. Beşer bu emri dinlemedi, büyük bir sille yedi. Daha müthişini yemeden, dinlemeli!

Bediüzzaman Said Nursi

Bediüzzaman Said Nursi, "Hakikat Çekirdekleri", Mektubat, sayfa:456, Yeni Asya Neşriyat, Germany, 1994.

İRADE TERBİYESİ VE NEFSE HAKİMİYET

Şuurlu çalışmalı ve düşünerek okumalıdır. Böyle zihnî eksersizler, idmanlar, münazaralar yapmalı. Zihni inkişaf ettirmeli, hafızayı kuvvetlendirmeli.

Zübeyir Gündüzalp, Nefis Muhasebesi, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul, 1996