Nur Mektubu: 26 Kasım 1997

26 Kasım 1997 Çarşamba

___ Oğuz Umurca_____

Bu gün bayram var. Bu gün “şeb-i arûz”.

Bu gün, Münker-Nekir’in "Men rabbüke?” suâline karşı, Risâle-i Nur Külliyatından seçme dersler var. Ders mekânı olarak Barla tensip buyurulmuştur. Ders, Bediüzzaman Said Nursî Hazretlerinin huzuru ile icrâ olunacaktır. Dersi okuyacak zât, Bediüzzaman Hazretlerinin talebesi olma şerefine nâil olmuş, Bayram Yüksel nâm zât-ı muhteremdir.

Bayram Ağabeyden birkaç hatıra

Hafta içinde Almanya’dan dönerken Sofya yakınlarında geçirdikleri trafik kazasında vefat eden Bayram Yüksel Ağabeyle Ali Uçar ve Mehmed Emin Çiçek’in cenaze namazları, dün mahşerî bir kalabalığın iştirakiyle Fatih Camiinde kılındı. Bugün Isparta Ulu Camiinde bir cenaze namazı daha kılındıktan sonra, cenazeler Barla kabristanında toprağa verilecek.Hayatlarını iman ve Kur’ân hizmetine vakfeden ve son nefeslerini yine bir hizmet seferinden dönerken teslim eden bu kıymetli insanları aslî vatanlarına yolcu ederken, asil ruhlarını kesintisiz bir rahmet tecellîsine muhatap kılmasını Rabbimizden tekrar tekrar niyaz ediyoruz.

Üçüncü Söz

İbadetin insan için ne kadar büyük bir mânevî ticaret olduğunu izah eder.

Ey havl ve kuvvetine istinadda her esaretten halâs müjdesi bulunan ve Ona abd ve asker olanları nefis ve şeytanın ve hevâ ve hevesin esâret ve tahakkümünden kurtarmakla bir abd-i aziz eden Sultan-ı Zülcelâl,

Sübhaneke ya lailâhe illa Entel Emanül Eman hallisna minen nar
Sen aczden ve şerikten münezzeh ve mukaddessin. Senden başka ilâh yok ki bize imdad etsin. El-aman, el-aman! Bizi azap ateşinden ve Cehennemden halâs et.

Ümit Şimşek, Risale-i Nur Işığında Cevşen Meali, Zafer Yayınları, İstanbul, 1992

Hayatın yarası iltiyâm bulur; izzet-i İslâmiyenin ve nâmusun ve izzet-i milliyenin yaraları pek derindir.

Bediüzzaman Said Nursi

Bediüzzaman Said Nursi, "Hakikat Çekirdekleri", Mektubat, sayfa:457, Yeni Asya Neşriyat, Germany, 1994 Nefis Muhasebesi, Zübeyir Gündüzalp

NEFİS MUHASEBESİ

İnsan beşerdir, hata edebilir. Hususen küllî ve umumî bir dâvanın hizmetkârlarına yapılan taarruzların çokluğu, şerâitin ağırlığı; dâvâyı inkişaf ettirmek, hizmetin önüne çekilen dehşetli mâniâları yıkabilmek için çeşitli hizmet şık ve şekilleri ararken hepsinde yüzde yüz isabete muvaffak olmak pek müşküldür. Böyle bir hengâmede müsbet netice vermeyen tedbirleri o müdebbire söylemek lâzım iken, her ne sebeple olursa olsun, kat'iyyen başkasına söylememek ruh, kalb, akıl ve feraset eseridir. Bunun aksine başkalarına dert yanmak, safderunluk ve düşünce za'fının delilidir. Fayda vereceğim zannıyla fikrinde taannüd ve taassub göstermek zarar vermenin en bâriz bir delilidir ki, bu da ahmaklığın gözlere görünecek derecede aşikâr olmasıdır. Zira ahmaklığın tarifi, "Fayda vereceğim niyetiyle zarar vermektir."

Zübeyir Gündüzalp, Nefis Muhasebesi, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul, 1996