Kur'an ayetlerini okurken, insan ifadelerdeki netliği ve kısalığı kolaylıkla farkeder. Alemlerin Rabbi, o alemler içinde yarattığı, idrak ve şuur verdiği kullarına konuşmakta; o kulların neyi ne kadar anlayacağını koca bir kainatın işaret ettiği sonsuz ilmiyle bildiği için, fazladan tek bir kelime bile sarfetmemektedir. 

Kur’ân-ı Kerim’de Karun kıssasında değer ölçüsü zenginlik olan kişilerin ruh halleri oldukça detaylı olarak anlatılmaktadır. Cenâb-ı Allah Karun’a verdiği malı “Biz ona öyle hazineler vermiştik ki anahtarları birlikte taşımaya davranan güçlü bir topluma ağır geliyordu” şeklinde tarif etmiş, buna karşı Karun’un kendisine verilen malla âhireti aramaya davet edildiği de belirtilmiştir. 

İkinci Söz

Îmanın bitmez bir hazine olduğunu izah eder.

Aleme gözünü açan insan kendini hayatı boyunca sürecek çözümlemelerle karşı karşıya bulur. İnsan nedir, içinde yaşanılan alem nedir, sistemli olarak işleyen bu alemin geçmişi-varsa geleceği- ve sonu nasıl kavranılabilir? Asırlar boyunca insanoğlu aleme vücut veren müdahil bir yaratıcı kudreti tanımakla, alemin vücudunu kendine irca etmek gibi iki yol arasında muhtelif çizgiler oluşturarak bu güne geldi.

    Îman bir mânevî Tûbâ-i Cennet çekirdeğini taşıyor. Küfür ise mânevî bir Zakkum-u Cehennem tohumunu saklıyor. 

 
7.1-7.10 
 
 
Ey rahmetinin kerîmâne, lâtîfâne, cemîlâne hediyeleri kainatı dolduran Kerîm-i Pürnevâl,  

  
Sen aczden ve şerikten münezzeh ve mukaddessin. Senden başka ilâh yok ki bize imdad etsin. El-aman, el-aman! Bizi azap ateşinden ve Cehennemden halâs et. 

Ümit Şimşek, Risale-i Nur Işığında Cevşen Meali, Zafer Yayınları, İstanbul, 1992   
 
  

İRADE TERBİYESİ VE NEFSE HAKİMİYET  

Cehdlerimizin aynı gaye ve istikamete doğru teveccüh etmiş olması lazımdır. 

Zübeyir Gündüzalp, Nefis Muhasebesi, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul, 1996.