"Sana muasır bir vücut olamadığımdan müteessirim ey Muhammed (S.A.M.) !" ⁽¹⁾ Bu söz Hz. Muhammed' (S.A.M.) den bin üçyüz sene kadar sonra yaşamış, Büyük Alman İmparatorluğu'nun kurucusu Prens Bismark'a aittir. Yüz yüze görüşme imkânına sahip olamamasına rağmen, Prens Bismark'ın Hz. Muhammed (S.A.M.) gıyabında "SEN" diye hitap etmesinde belâğatın "iltifat" olarak adlandırılan latif bir nüktesi gizlidir. Şöyle ki: 

İslâm’ın Çevreye Bakışı 
 

Öncelikle belirtelim ki, İslam’a göre bütün kainat Allah tarafından yaratılmıştır Gökleri güneş, ay ve yıldızlarla; yeryüzünü çiçekler, ağaçlar, bağlar, bahçeler ve çeşitli hayvan türleriyle süsleyen Allah’tır. Yeryüzünde suları akıtan, gökleri (direksiz) tutan, yağmurları yağdıran, gece ve gündüz arasındaki sınırı koruyan yine Allah’tır. Kainat bütün zenginliği ve canlılığıyla Allah’ın, yani kainatın yaratıcısının eseri ve sanatıdır. Bitkileri ve hayvanları çift olarak yaratan ve onların çoğalmasını sağlayan da yine Allah’tır. Allah daha sonra da insanoğlunu yaratmıştır.

Altıncı Söz

 Cenâb-ı Allah'ın bize emanet verdiği nefis ve malı O'nun istediği surette kullanmanın insan için ne kadar önemli olduğunu beyan eder.

Âşık Veysel neden “Benim sadık yarim kara topraktır.” diyordu? 

Dost nerdeydi? Toprak nasıl bir dosttu? Mütevaziliğin, alçak gönüllülüğün, kendini içindeki mükemmel tohumlara feda etmişliğin ve sümbüllenişlerin menbası olan toprak nasıl bir hazine idi? 

Milletin îmanının selâmeti için 
 

Beni nefsini kurtarmayı düşünen hodgam bir adam mı zannediyorlar? Ben cemiyetin îman selâmeti yolunda âhiretimi de fedâ ettim. Gözümde ne Cennet sevdası var, ne Cehnnem korkusu. Cemiyetin, yirmi beş milyon [şimdi yetmiş milyon) Türk cemiyetinin îmanı namına bir Said değil, bin Said fedâ olsun. Kur’ân’ımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa Cenneti de istemem; orası da bana zindan olur. Milletimizin îmanını selâmette görürsem, Cehennemin alevleri içinde yanmaya razıyım. Çünkü, vücudum yanarken gönlüm gül gülistan olur.”¹ Böyle diyor Bediüzzaman Said Nursî. Şu ifadeler de ona ait:  

    Mâdem küfürde ve şirkte nihayetsiz müşkülât ve ıztırâbât var; elbette o yol muhâldir, hakikati yoktur. Mâdem Tevhidde, mevcudâtın yaratılışındaki sühûlete ve kesrete ve hüsn-ü sanatına muvâfık olarak nihayetsiz sühûlet ve kolaylık var; elbette o yol vâciptir, hakîkattir.

Dost FM'den derlenen Esma-ü Hüsna  isimli Muhammed Bozdağ'ın sohbetini yukarıdaki "bugünkü sohbet" imgesine tıklayarak dinleyebilirsiniz. Diğer sohbetlerimiz ve yardım için anasayfa-yardım imgesine tıklayınız. 

7.1-7.10 
 
 
Ey umum zîhayatın ipham  ünvanı altında bir kanun-u taayyüne bağlı olan ecellerini vakti vaktine kazâ eden Kadîr-i Hakîm, 

 
Ey her dertlinin ahına ve her mazlumun şekvasını işiten ve dinleyen Mücîb-i Rahîm, 
 

  
Sen aczden ve şerikten münezzeh ve mukaddessin. Senden başka ilâh yok ki bize imdad etsin. El-aman, el-aman! Bizi azap ateşinden ve Cehennemden halâs et. 

Ümit Şimşek, Risale-i Nur Işığında Cevşen Meali, Zafer Yayınları, İstanbul, 1992   
 
  

BAŞARIYA GÖTÜREN PRENSİPLER 

Bütün tehlike okuyamamaktan çıkıyor.

Okuyamamaktan kork.

Harfi harfine kitabî ol.

Zübeyir Gündüzalp, Nefis Muhasebesi, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul, 1996. 

...Bediüzzaman, her ne kadar manzum olarak kelâm serdetmese de bir şairdir. Hatta Bediüzzaman şair bir nefis, ince bir ruh, müştak bir kalp, ince ve narin bir vicdan sahibidir. Büyük şair olma sıfatlarının hepsine sahiptir. Ancak o, şiir söylememiştir. Yani o, tıpkı şairlerin nazım olarak yazdıkları gibi manzum ifadeler kullanmamıştır. Ancak Mesnevî isimli eserinde söyledikleri nesr üslubunun ayırdedici özelliklerini, şekil ve kalıp olarak bir takım vasıflarını taşıyor olsa bile, şairane bir ruha sahiptir. Fikirlerindeki derinlik, manalardaki inceliğin yanısıra kulağa ve ruha hoş gelen ifadeler yüklüdür. 

Dr. Hasan el-Emrani, "Mesnevi-i Nuriye Metinlerinin Poetik Yönü", 3. Uluslarası Bediüzzaman Sempozyumu, sayfa: 701, Yeni Asya Yayınları, İstanbul, 1996.