Ayşe Nur Özdemir Bir İftar Hikayesi Size bir iftar hikayesi anlatmak istiyorum alisilmislarin disinda… Hani su ailece veya yakin dostlarla etrafinda toplanarak pür dikkat ezani bekledigimiz yada saate baktigimiz iftarlardan biraz daha farkli… Sofranin etrafinda ezani bekleyenlerin sadece müslümanlar olmadigi bir iftar… Söyle basliyordu bu iftarin hikayesi… Sehrin uzaklarinda bir yerdi gidilmesi gereken davet. Degeri nerden gelirdi niçin gidilirdi bilinmezdi belkide… Ancak hatri sayilir mutlaka birseyler vardi sürükleyen… Ev sahibi karsiliyordu restoranin önünde misafirleri büyük bir nezaketle tek tek agirliyordu yerlerine… Ya misafirler herbirisi ayri bir tebessümle mutlu bir ifadeyle sevgiyle giriyorlardi içeri. Birkaç kisi hariç kimse kimseyi de çok tanimiyordu. Birbiriyle tanisiyorlar anlatmaya çalisiyorlar naparlar nasil yasarlar. Iste böyle basladi bir iftarin hikayesi… Misafir perver ev sahibleri ne yapilacagini anlattilar nasil olcakti aksamki program, once ezan bir hurma bir bardak su namaz ve yemek olacakti… Öncelikle ezan okundu…Bir hafiz kardes okudu o kadar güzeldi ki salondaki herkes husu içinde öyle dinledik. Ve herkes oruc açar gibi hurma ile suyunu aldi. Hep beraber dualarla oruç açtik… Namaz kilinirken salon öyle dikkatliydiki salonun kösesinde cemaatle kilan ve Kuran okunan namaza öyle bakiyorlardi ki bu taplo karsinda insanin yutkunmamasi gözünden yas düsmemesi mümkün degildi. Ne kadar güzeldi ne kadar büyük bir husuydu… Yemekten once her dine mensup insanlar takdim edildi… Kimin hangi dinden oldugu anlasilmasi açisindan budist, bahai, hristiyan, musevi, müslüman, sikh, hindu, zao, derken insalarin içi biraz daha kardeslik doldu… Yemekten sonraki konusmalar ise zaten basli basina iftihar örnegiydi… Her dinin mensubu kendince dinince ve gönlünce gönülden gecenleri diline döküverdi… Bir hristiyan arkadasin iste burdan görünen yüz, bu misafirperverlik bu anlayis, bu güzellik, bu mütevazilik bu bu bu diye saydi iste buu gerçek Islamin ve gerçek müslümanlarin yüzüdür… Sonra ise Kilisede papaz olan baska bir arkadas söz aldi. kilisedeki cemaati ve ailesiyle birlikte ramazanin basindan beri oruç tutuklarini ve bunu müslüman kardesleri ile birlikte ibadet yapabilmek için birlik için ayni Allaha yönelmek için yaptiklarini anlatti. Ve diyor ki hayatimda zor da olsa ilk kez oruç tuttum ama bu sayede ilk kez anladim neden müslümanlar oruç tutuyor diye ve ilk kez açligin nasil bir duygu oldugunu yasadim. Diger dinlerin temsilcileri de benzer güzel dileklerini dile getirdiler…Sonuç mu sadece dinlerin özünde barindirdiklari güzelliklerle ve baris tohumlariyla, tüm insanlarin gönülden gönüle giden yollara ulasabileceginin aslinda imkansiz olmadigi bir kez daha kanitlanmis oldu. Bu iftarda belki 100 müslüman yoktu bile ama yasanilan o manevi tat Islamin güzelliginin ve mükemmelliginin diger 100 kisi tarafindan tekrar anlasilmis olmasi herseye degerdi… Masamdaki hurma tabagini 4 farkli dinden insanla paylasmak ne kadar hostu anlatilmaz yasanir belkide…Ben ise sadece paylasmak istedim. Vesselam.  |