İmâna fedâkârâne hizmet eden bir hanımın manzûmesidir

Mânevî Nur kılıncını almış eline, 

Vuruyor münâfıkların baş ve beline. 

Her söylediği hikmet olan Üstâdımın, 

Mevlâm ilim vermiş o nur diline. 

Bu nasıl ateştir, böyle yakıyor. 

Kavrulup dumanı göğe çıkıyor. 

Îman, Kur'ân dersi veren Üstâdımın, 

Kaleminden âleme nurlar akıyor. 

Îman yolunda canını fedâ eylemiş, 

Bu Şâhide, şimdiye dek neylemiş? 

Sahih olan hadis ve işaretlerle, 

Resûl, onun geleceğini söylemiş.

Talebelerine, Üstad, "durmayın" diyor. 

"Münâfık sözüne uymayın" diyor. 

Fâni ile, fenâ ile ilgisi yoktur, 

"Bana fâni şeyler sormayın" diyor. 

Şâhide, durma söyle, 

Hakkı her yerde söyle, 

Risâle-i Nur'larla, 

Îmana hizmet eyle. 

Nur definesi kazdır, 

Nurları okut yazdır, 

Vaktini boş geçirme, 

Çünkü ömür pek azdır. 

Okuduğun Nur olsun, 

Kalbine Nurlar dolsun, 

Nurları okumakla, 

Îmanımız kurtulsun. 

Gözleri nur saçıyor, 

Kalblerde gül açıyor, 

Nûrun hakikatlerinden, 

Münafıklar kaçıyor. 

Kardeşler hep ağlıyor, 

Üstada bel bağlıyor, 

Nurlardaki hakikat, 

Derya gibi çağlıyor. 

Kalblerimiz hep uyur, 

Üstadım, dua buyur, 

Ömrümüz tükenmeden, 

Bize îmanı duyur. 

Elbâki Hüvelbaki 

Nurcu hanımlar namına çok kusurlu Şâhide 

Hanımlar Rehberi, Bediüzzaman Said Nursi, Sayfa:141, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul, 1991

---